Όσο και αν μένουν ανεκτέλεστα τα έργα, όσο και αν είναι πλήρης η σιγή (η σφύζουσα εν τούτοις) και το μηδέν αν διαγράφεται στρογγυλόν, ως άφωνον στόμα ανοικτόν, πάντα, μα πάντα, η σιγή και τα ανεκτέλεστα όλα, θα περιέχουν έν μέγα μυστήριον γιομάτο, ένα μυστήριον υπερπλήρες, χωρίς κενά και δίχως απουσίαν, έν μέγα μυστήριον (ως το μυστήριον της ζωής εν τάφω) - το φανερόν, το τηλαυγές, το πλήρες μυστήριον της υπάρξεως της ζωής, Άλφα-Ωμέγα.
Α. Εμπειρίκος, Οκτάνα
Η ζωή χαρακτηρίζεται από πολυπλοκότητα, πολυμορφία και αταξία σε όλες τις κλίμακες.
Ο άνθρωπος αναζητά την τελειότητα, την απλότητα, την τάξη.
Η ζωή κινείται σε κύκλο.
Ο άνθρωπος βλέπει την ζωή του σαν γραμμή.
Η φύση είναι σιωπηλή. Η ζωή τείνει να κρύβεται (μεταμφιέζεται).
Ο άνθρωπος ρωτάει γιατί. Επιθυμεί την α-λήθεια.
Η ζωή επαναλαμβάνεται σε διαφορετικές κλίμακες από την μικροσκοπική ως την μακροσκοπική.
Ο άνθρωπος αδυνατεί να ξεφύγει από την κλίμακα του σώματός του (εκτατικά και χρονικά).
Η ζωή δεν αναζητά ένα προορισμό.
Ο άνθρωπος απαιτεί έναν προορισμό.
Για αυτό και η ζωή θα παραμείνει ένα μυστήριο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου